در  یک جای اشتباه از زمان مانده ام
مهجور و دور و بیهوده
در دستان سرنوشت
نا مهربان، تک و تنها
یک جای اشتباه زندگی متوقف شد حیف بیهوده به سرگذشت. 
 

هم می شود مرد، هم زندگی کرد

انگار مرگ، قبل و بعد با تو بودن خلاصه می شود

این همه مردن عادی نیست

این همه من بودن، واژه ها در وصف حالم کم میارن

حالی که وصف کردنی نیست

فقط باید باشی و ببینی

و توی که نیستی، ولی یادت همه جان من است